ก่อนจะเสียดายอีกครั้ง

posted on 07 Jan 2014 23:37 by thisblogismychoice
ตั้งเเต่เริ่มปีใหม่มา 
ว่างทุกวันเลยค่ะ 
ง่ายๆคือ ไม่มีเรียน เพราะเป็นอาทิตย์สอบ
หลังจากวันหยุดปีใหม่อีกที 
 
วันนี้ก็ว่าง
เริ่มจะไม่ว่างก็ตอนมีเพื่อนนัดเจอ
สมมุตว่าเพื่อนชื่อ A
 
Aบอกว่าอยากเจอก่อนกลับ
 
กลับ?
กลับไปไหน?
 
 
 
ย้อนหลังไปประมาณเกือบๆ5เดือนก่อน
ตอนนั้นจำได้ว่านั่งทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารกับเพื่อน 
มองหาเพื่อนตรงที่ต่อเเถวเเลกบัตรเงินสดเเต่หาเพื่อนไม่เจอเพราะมีผู้ชายตัวใหญ่ยืนบัง
ผู้ชายคนนั้นผมทรงอันเดอร์คัด(undercut)
ตัวสูงเเบบโครงสร้างคนยุโรปทั่วไปตามตลาดขายปลาที่ปารีส
หน้าตาเเบบที่เป็นนายเเบบได้สบายๆ ยืนคุยกับเพื่อนอีก2คน
ชอบค่ะ ชอบเเบบนี้ 
ที่จริงชอบฝรั่งเป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว
ฮริ้งWink
ดูหนังฝรั่งทีไร รู้สึกอยากให้เนื้อคู่หน้าตาประมาณนั้น
 
ก็เลย...
 
เเอบชอบ
ชอบตั้งเเต่ตอนนั้น
ตั้งเเต่เจอครั้งเเรก
เเละผู้ชายคนนั้น
 
คือ เพื่อนคนที่นัดเจอวันนี้
 
ที่จริงก็ไม่เชิงเพื่อน คือเรียนกันคนละคณะเเละเค้าอายุเยอะกว่า
เเต่มารู้จักกันได้ประมาณ2เดือนกว่าเเล้วจากการที่มีเพื่อนในกลุ่มหาเฟสบุคมาให้
(นางเก่งจริงค่ะCry กราบ)
คุยกันก็บ่อยถึงบ่อยมาก คุยได้เเทบทุกเรื่อง
เพราะ Aบอกว่าไม่ค่อยมีคนไทยเข้ามาคุยด้วยเท่าไหร่ 
ส่วนใหญ่เอาเเต่พากันมองเเล้วพูดคำภาษาไทย ที่เเปลว่าหล่อ  
ฮาาา
 
วันนี้ 
เจอกัน คุยกันสัพเพเหระ ตามปกติ(มีเเต่เราคนเดียวที่รู้ว่าอะไรไม่ปกติ -///- )
ถามเรื่องทริปที่เค้าไปเที่ยวมา หลายๆเกาะทางอันดามัน
คือต่างชาติเนี่ย จะรักจะชอบทะเลบ้านเรามาก
อารมณ์ประมาณมาเที่ยวเเล้วอยากย้ายบ้านมาอยู่ซะที่นี่เลย
คุยกันจนนึกเรื่องจะพูดต่อไม่ออก ไม่รู้จะถามอะไร
เค้าก็บอกว่า ที่จริงเค้าเคยเห็นเราที่โรงอาหาร ก่อนหน้าที่จะได้คุยกันซะอีก Laughing
เเต่อยู่ๆจะให้เข้ามาทักก็ไม่ได้ เพราะตามที่เห็นคนไทยมักจะเขิน อาย ไม่กล้าคุยเท่าไหร่
 
ก่อนสมองจะทันประมวลผลอะไรว่าจริงหรือไม่จริงยังไง
 
คือ
 
อึ้ง
 
สติหลุด
 
 
เหยเเกรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
 
เสียดายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
บอกได้คำเดียวว่าเสียดายยยยยยยยยยยยย
 
ทำไมเพิ่งมาบอกตอนนี้
 
โอ้ย 
 
 
เเต่จนเเล้วจนรอด 
 
เราก็ไม่ได้บอกไปอยู่ดีว่าคิดเเบบไหนกับเค้า
 
ด้วยความขี้ขลาดส่วนตัว
บวกกับความจริงที่ว่าเค้าจะกลับไปเเล้ว 
 
 
Aบอกไม่อยากกลับไปกินขาหมูเยอรมันที่บ้าน อยากอยู่เมืองไทยต่อ 
 
ถามไปว่าทำไม 
 
เค้าบอก 
 
คิดว่าชอบอะไรหลายๆอย่างที่นี่เเล้ว 
 
ฮื๊ออออ 
นี่คิดเข้าข้างตัวเองเเล้วเขินคนเดียวUndecided 55555
 
 
 
วันที่เค้าขึ้นเครื่องกลับตรงกับวันสอบพอดี 
บอกไปว่าเสียใจที่ไม่ได้ไปส่ง
 
เค้าตอบมาเเบบที่ได้ยินเเล้วทำเอาอยากละลายเป็นไอติมวอลล์ตรงนั้น
ว่า
ดีเเล้ว เพราะเค้าไม่ชอบบอกลาที่สนามบิน
ภาพมันไม่น่าจำ
ยังกะฉากหนังเศร้า กลัวว่าเค้าจะร้องไห้ให้เราเห็นด้วย
 
โอ้ย
บอกเลยชอบเเบบนี้
อยากได้เเบบนี้
คนนี้เลยได้มั้ย
 
....ไม่ได้สิ เค้าจะกลับอยู่รอมร่อ
 
สรุปคือวันนี้ทั้งวัน
คำพูดพวกนี้ วนไปวนมาในหัว
หนังสือหนังหาไม่เป็นอันอ่าน 
อ่านไปก็ยิ้มไปเหมือนคนสติไม่ค่อยปกติ
 
เเต่ก็ถือเป็นเรื่องราวดีๆเนอะ
 
ถามว่า
ครั้งต่อไปถ้าชอบใครจะบอกให้เค้ารู้มั้ย
 
ก็.....
 
ไม่รู้เหมือนกัน... ว่าจะไปหาความกล้าเเบบนั้นมาจากไหน
 
อาจจะต้องรอให้เค้าบอกว่าจะจากก่อนละมั้ง ถึงจะกล้าพูดFrown
 
นึกเเล้วก็
 
เสียดาย....Tongue out
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

สวัสดีปีใหม่

posted on 06 Jan 2014 01:17 by thisblogismychoice
สวัสดีปีใหม่ค่ะชาวเอ็กซ์ทีน
 
เอนทรี่เเรก
ต้องเเนะนำตัวสิถึงจะถูก
 
ชื่อใบตองนะคะ 
ปีที่ผ่านมาอายุ19
คาดว่าปีนี้น่าจะลดเหลือ18
 
ฮื๊อ
 
ใช่หรอ..
 
ถนัดมือซ้าย
ชอบทำงานที่ไม่ใช้ฝีมือ เเต่ชอบงานเย็บ ด้น สอย 
งานถนัดคือ รื้อเสื้อผ้าเก่าของคนในบ้าน มาทำเป็นเสื้อผ้าใหม่ของตัวเอง
รักในการฉีกเสื้อ กรีดกางเกง ย้อมสีผ้าปูที่นอน(ด้วยน้ำลายในกลางดึก) ไม่ใช่เเละ 
 
ตอนนี้เรียนอยู่ค่ะ เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง
 
เคยจะมาเขียนบล็อกอยู่ช่วงนึง ตอนม.2
เเต่..
......ลืมพาสเวิร์ดเข้าเอ็กซ์ทีน
 
คือช่วงวัยนั้นเนี่ย ทั้งชื่ออีเมล ทั้งพาสเวิร์ดอีเมลเนี่ยจะเเอดวานซ์มาก มาหมดทุกอักขระ(@#$%^&*) ทุกตัวเลข เเละต้องไม่ลืมตัวไอ(i)เพื่อจะสื่อถึงเสียง อิอิ ในภาษาไทย
ทั้งที่จริงๆมันอออกเสียงว่า "ไอ"
เเล้วก็คำว่า za ลงท้ายชื่อ
สื่อว่า ข้านี่เเหละ ซ่าส์ โคคาโคล่าก็เรียกแกรนด์มาเท่อ 
 
จากนั้นก็หนีไปกระโดกกระเดกอยู่พักใหญ่ๆ ตามMSN ตามฮิห้า 
บ้าเเต่งสกิน สรรหาโค้ดสีที่คิดเอาเองว่าต้องสวยในสายตาคนอื่นที่เข้ามาดูโปรไฟล์เรา
ลงโค้ดเพลงสื่อความหมายถึงใครบางคนที่ก็ไม่เเน่ว่าจะเปิดมาฟัง
เกือบผันตัวขอพ่อเเม่เรียนวิศวะคอมอยู่พักนึง (แฮ่.. หลอก) 
 
เเต่ก็ไม่ได้หายไปไหนไกล
ยังวนเวียนมาอยู่บ่อยๆ
เข้ามาอ่านการ์ตูน มาอ่านบล็อกของดาวเอ็กซ์ทีนหลายๆคนค่ะ
เเล้วพอจะเริ่มของตัวเอง มันจะตันๆ ตื้อๆ
ควรเขียนอะไร เขียนเเล้วใครจะมาอ่าน
ควรใช้คำประมาณไหน
จะเล่นหัวเล่นหางใครได้ เค้าจะหาว่าเราไม่มีสัมมาคารวะมั้ยบางที
จะหยาบเลยก็คงจะไม่ใช่ตัวตนจริงๆ เเต่จะเรียบร้อยหมดทุกบรรทัดก็ทำไม่ได้ 
สรุปคือ ขี้เกียจ ..ไม่ทำละ ยุ่งยาก เลิก เลิก เลิกอีกหลายๆรอบ
 
จนคราวนี้ นั่งคิด new year resolution ของตัวเองตอนวันขึ้นปีใหม่
ลิสต์ออกมาได้เจ็ด-เเปดพันอย่าง
สองในนั้นมี
หนึ่ง-เก็บเงินไว้เที่ยวเมืองนอก (เป็นปมในใจ คลายไม่ออก สอบได้ไปเป็นนักเรียนเเลกเปลี่ยนตอนมัธยม
เเต่พ่อไม่ให้ไป)
(T.T)  
 
(T..T)
 
(TT-TT)  เรื่องมันเศร้า หยุดเล่าเเปบ
 
 
 
มาละ..
ก็บอกเเล้วว่าเเปบ Cool
 
และสอง-อยากเขียนบล็อก อยากทำเป็นไดอารีออนไลน์ ขี้เกียจเขียนลงสมุด เดี๋ยวนิ้วเป็นตาปลา
บวกกับอยู่ในช่วงหยุดยาวปีใหม่ อืม..ก็ว่างนะ(ใช่หรอ ได้ข่าวมีสอบกลางภาควันที่8นี้)
เขียนไรสั้นๆง่ายๆก็พอ..มั้ง
 
ดึกเเล้ว 
จบ
ต้องจบ 
จะได้อาบน้ำ ไปนอน
 
เอาเป็นว่า ฝากเนื้อฝากตัวนะคะ ฝากเงินไม่ได้ นี่มันจะตีสาม ธนาคารปิดเเล้ว
หู้ย..  
 
 
ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีกว่าปีที่ผ่านมาของทุกคนค่ะ Smile
 
 
 
ตอนนี้คงมีคนกำลังคิดว่า
เเหน่ะ นังนี่ เเกคิดจะจบง่ายๆเเบบนี้หรอ
ชั้นเขียนบล็อกกี่ทีๆ บทจบคือบทที่นั่งงมนานที่สุดนะยะ
เเกอย่ามาลักไก่ตอนไม่มีใครอยู่อ่านเเล้วตัดบทจบห้วนๆอย่างนี้นะ
ยังคะ 
นี่ยังไม่จบ
 
นี่เพิ่งเริ่มต่างหาก
 
สวัสดีปีใหม่นะคะ :)
 
 
 
 

Archives

Categories